Zweden spoor kaart
Rail kaart van Zweden. Zweden spoor kaart (Noord-Europa - Europa) af te drukken. Zweden spoor kaart (Noord-Europa - Europa) te downloaden. Het spoorvervoer in Zweden maakt gebruik van een netwerk van 13.000 km spoor, het 20e grootste ter wereld. De aanleg van de eerste spoorlijn in Zweden begon in 1855, zoals te zien is op de Zweedse spoorwegkaart. De belangrijkste exploitant is het staatsbedrijf SJ AB. Zweden is lid van de Internationale Spoorwegunie (UIC). De UIC-landencode voor Zweden is 74. Het monopolie van de staatsspoorwegexploitant is tot op zekere hoogte opgeheven. De belangrijkste nationale exploitanten van passagierstreinen, SJ AB (meestal gewoon SJ genoemd), en de exploitant van vrachtvervoer, Green Cargo, zijn beide volledig in handen van de staat. Een particuliere onderneming, Tågkompaniet, opereert in Midden-Zweden, en er zijn een aantal regionale maatschappijen. Tramsystemen worden gebruikt in Göteborg, Norrköping en Stockholm. Er is een metrosysteem in Stockholm, de Stockholm Metro.

Rail kaart van Zweden
Totaal: 12.821 km (inclusief 3.594 km spoorwegen in particulier bezit). Vroeger waren er zes hoofdspoorlijnen in Zweden (stambanor), alle in nationale handen: Västra stambanan (westelijke hoofdlijn), 453 km, Stockholm-Göteborg via Katrineholm-Hallsberg-Laxå-Falköping. Södra stambanan (zuidelijke hoofdlijn), 381 km, Malmö-Falköping via Nässjö-Jönköping. Östra stambanan (oostelijke hoofdlijn), 216 km, Nässjö-Katrineholm via Mjölby-Linköping-Norrköping). Norra stambanan (noordelijke hoofdlijn), 484 km, Stockholm-Ånge via Uppsala-Avesta Krylbo zoals vermeld op de Zweedse spoorwegkaart. Stambanan genom övre Norrland (hoofdlijn door boven-Norrland), 629 km, Bräcke-Boden door Långsele-Vännäs. Nordvästra stambanan (Noordwestelijke hoofdlijn), 209 km, Laxå-Noorse grens via Karlstad-Kil-Charlottenberg
Het principe was dat de hoofdspoorlijnen werden aangelegd door de staat, maar alle andere door particuliere bedrijven, vaak eigendom van steden om in hun plaatselijke behoefte te voorzien. In de periode 1930-1950 werden de meeste lijnen door de staat aangekocht, waardoor de term hoofdlijn minder goed gedefinieerd werd. Tegenwoordig zijn er wijzigingen in de terminologie aangebracht waardoor het aantal hoofdlijnen vier is geworden. De noordwestelijke hoofdlijn wordt niet meer als hoofdlijn beschouwd en is omgedoopt tot Värmlandsbanan, zoals u op de Zweedse spoorwegkaart kunt zien. De zuidelijke hoofdlijn tussen Nässjö en Falköping is ook gedegradeerd aangezien wat nu de oostelijke hoofdlijn was (Nässjö - Katrineholm) wordt beschouwd als een deel van de zuidelijke hoofdlijn. De Norrland-kruislijn is geen hoofdlijn meer, maar een regionale spoorweg. Tenslotte verwijst de noordelijke hoofdlijn ten zuiden van Ockelbo naar een andere en kortere weg dan die door Avesta
